ความแปรเปลี่ยน,
ดวงตาร่าเริงที่แฝงด้วยความเศร้า
บางคราความเหงาเร้นร่างให้อบอุ่น
นาฬิกาบอกเวลานอนตาย
ซากดาวร่วงหล่นลงในบางมุมเมือง
ตะวันยังคงอับแสงในบางฤดู
รักร้อนแรงลุกโชนตัวเอง
สว่างจ้าดั่งเปลวไฟอันตราย
แต่ก็ไม่เคยถูกเผาไหม้ได้หมด
กองไฟอันไม่เคยตาย
บนซากเชื้อที่ผู้คนไม่เคยแลเห็น
และหากวันนี้ดวงตะวันของเจ้าอับแสง
ข้าจะทอดร่างเป็นดั่งกองเพลิง
เพื่อลุกโชนแสงให้กับสีแสดในร่างของเจ้า
ป่าไม้ใช่สวยงามเพียงเขียวขจี
กิ่งก้านสาขายามร่วงหล่นใบยังคงแสดงความงามอันล้ำค่า
ซากใบไม้ตายสะท้อนสีอันสวยงามให้กับพื้นโลก
หากชีวิตที่ตายแล้วเป็นได้แค่ไพรแสด
แต่ข้าก็จะยังคงรัก
ซากเชื้ออันอมตะ
ของเปลวไฟรักที่ไม่เคยตาย
บนกำปั้นเล็กๆของหัวใจ
และแม้วันนี้เจ้าจะเป็นเพียงใบไม้สีแสด
แต่ข้าก็ยังคงรัก
ชีวิตที่ตายไปแล้วของเจ้า